Tchia is op een missie om haar vader te redden, die is ontvoerd door de boosaardige heerser Meavora. Ze zal de wereld om haar heen moeten verkennen om unieke en zeldzame offers voor Meavora te verzamelen in de hoop dat hij haar vader bevrijdt. Gelukkig heeft Tchia een speciale vaardigheid waarmee ze dieren en objecten om haar heen kan vernietigen, waardoor ze op spannende en verbluffende manieren door de tropische omgeving kan navigeren.

Tchia staat gepland voor release begin 2023 nadat het is uitgesteld ten opzichte van de oorspronkelijke releasedatum in het voorjaar van 2022. Ondanks de vertraging (of misschien juist daardoor) is Tchia een van de meest opwindende open-world games die ik ooit heb gezien. lang spelen. De wereld is mooi en meeslepend, de fysica is perfect en er zijn verschillende unieke mechanica die het anders maken dan alle andere games die ik heb gespeeld.

Vloeiende, op fysica gebaseerde gameplay

Zweefvliegen, bergbeklimmen en zwemmen zijn slechts enkele van de manieren waarop Tchia door haar tropische wereld kan navigeren.
Bron afbeelding: Awaceb

Een deel van wat Tchia zo meeslepend maakt, is haar zeer praktische interactie met de game-omgeving. Er is geen tutorial in de preview-versie, dus het navigeren door het tropische landschap kost veel vallen en opstaan ​​(en kijken naar sneltoetsen). Dit maakte het verkennen van het eiland moeilijker dan aan het begin van het spel nodig was.

Een van Tchia’s eerste taken is bijvoorbeeld om de rivier te bevaren om een ​​krab te halen om het avondeten te koken, maar het manoeuvreren van de boot is meer betrokken dan er gewoon op springen en sturen. Tchia moet eerst het anker lichten, de zeilen zetten om de boot vooruit te krijgen en ten slotte het zeil het roer laten bedienen om de boot weg te sturen van obstakels.

Het kostte me verschillende pogingen om te beseffen dat snelheid en richting twee afzonderlijke acties waren, en uiteindelijk verliet ik uit frustratie mijn boot om de eerste paar uur te voet te reizen. Een tutorial had me misschien wat tijd en angst bespaard, maar toen ik eenmaal wist wat ik aan het doen was, was de bediening intuïtief.

Zeilen vereist, net als veel van Tchia's monteurs, wat vallen en opstaan ​​om aan te wennen.
Bron afbeelding: Awaceb via Twinfinite

Het is een beetje het thema van natuurkunde gebaseerd sandbox-wereld van Tchia – het duurt een minuut om erachter te komen wat je moet doen, maar zodra je dat doet, voelt de op fysica gebaseerde gameplay natuurlijk en gemakkelijk te besturen.

Om het eiland te verkennen, kan Tchia bergen beklimmen, ze verlaten met een geweven parachute en van boomtop naar boomtop springen om sneller meer terrein te bestrijken. Maar klimmen, zwemmen of iets inspannenders doen dan wandelen, verbruikt Tchia’s uithoudingsvermogen, dat ook haar gezondheidsbalk is. Als haar uithoudingsvermogen of gezondheid opraakt, valt Tchia flauw en brengt haar terug naar het laatste kampvuur waar ze sliep.

Nogmaals, het ontbreken van een tutorial betekende dat ik veel moest uitzoeken met vallen en opstaan. Hoewel het me lukte om genoeg uithoudingsvermogen te behouden om Tchia bijvoorbeeld vanaf de top van een berg te parachutespringen, besefte ik dat ik een nieuwe strategie nodig had na een paar pogingen om de grond te raken en neer te storten.

Verken de wereld met creatieve oplossingen

Soul Jumping geeft Tchia veel manieren om haar omgeving te verkennen, zoals het bezitten van vissen om langer onder water te blijven.
Bron afbeelding: Awaceb

Gelukkig zijn er creatieve strategieën in overvloed, dankzij Tchia’s ongelooflijke Soul Jump-vaardigheid. Met slechts een paar klikken kan Tchia dieren en objecten in haar omgeving bezitten, waaronder vogels, herten en kokosnoten. Sommige hebben unieke acties zoals sprinten, graven en knijpen, terwijl andere het op verschillende manieren gemakkelijker maken om door de wereld te navigeren.

Soul Jumping is een van de meest unieke en intrigerende aspecten van Tchia en voegt extra uitdaging en creativiteit toe aan een toch al spannende sandbox-game. Eerst dacht ik dat het misschien een chique spelmechanisme was, maar al snel was ik Soul Jumping van het ene ding naar het andere om over de kaart te navigeren.

Door Soul Jumping in a rock, kan Tchia van de kant van een berg komen zonder gewond te raken, wat me alle frustratie bespaart die ik voelde toen ik haar probeerde neer te halen als een mensenmeisje. In plaats van uithoudingsvermogen te verspillen aan klimmen, is de gemakkelijkste manier om de top van een berg te bereiken, door Soul Jump in een vogel te springen en te vliegen. En in een dolfijn of vis veranderen is een geweldige manier om naar onderwaterschatten te zoeken zonder zonder lucht te komen zitten.

Voor sommige taken moet Tchia in de ziel van bepaalde dieren springen, zoals het bezitten van een kip om een ​​ei te leggen.
Bron afbeelding: Awaceb via Twinfinite

In de meeste gevallen is Soul Jumping optioneel, maar soms is het vereist om taken te voltooien of missie-items te verzamelen. Om een ​​schatkist te openen, moet Tchia een krab bezitten en in de ketting knijpen. Om eieren te verzamelen, moet ze een kip bezitten en deze leggen. En om items uit de tuin te halen, moet Tchia Soul Jump in een varken springen om ze op te graven.

Het grootste deel van de spelwereld in Tchia is vriendelijk, met één uitzondering: de Maano, mysterieuze stoffen soldaten verspreid over de kaart. Tchia moet ze en hun stapels stof vernietigen door ze te verbranden, maar ze moet er stiekem over doen. Als de Maano haar zien, zullen ze haar in een kooi vangen en zal ze haar Soul Jump-vaardigheid moeten gebruiken om te ontsnappen en ze opnieuw te proberen te verslaan. Gelukkig, als je Soul Jumping eenmaal onder de knie hebt, zijn Maano vrij gemakkelijk te verslaan door lantaarns en gasflessen te bezitten en ze naar je doelen te gooien.

Het vinden van oplossingen voor problemen vergt wat creativiteit, maar het is nooit moeilijk. Bij sommige games stoot je met je hoofd tegen de muur om een ​​obstakel te omzeilen, maar Tchia is daar niet een van. De gamewereld zit vol met kleine “aha!” momenten. Wanneer ik het gevoel had vast te zitten aan een probleem, liep ik ervan weg en verkende andere delen van het eiland totdat ik een nieuwe techniek of strategie vond om de klus te klaren. Als comfortabele gamer hield ik van de stressvrije, drukvrije sfeer van het spel.

Muzikale minigames

Tchia's Ukulele-minigame is meer dan een leuke afleiding - de juiste combinatie van akkoorden kan de gamewereld op krachtige manieren veranderen.
Bron afbeelding: Awaceb

Een element van Tchia dat me verraste, was de ukelele. Je eerste kennismaking met de ukelele komt tijdens een vroeg filmpje van een dorpsfeest waar je kunt meespelen met de muziek in een ritme minigame. Om te spelen, beweeg je je cursor rond een akkoordwiel en klik je om ze af te spelen.

Ik was onder de indruk van de uitgebreide mechanica van de ukelele, die dieper gaat dan de meeste ritmespellen. Op pc tokkelt het scrollwiel, tokkelt de linkermuisknop een noot en tokkelt de rechtermuisknop dezelfde noot een octaaf hoger. Het indrukken van bepaalde toetsen tijdens het tokkelen of tokkelen kan de noot verbuigen of het voorteken (scherp of plat) veranderen. Spelers kunnen wild creatief worden met de ukelele in de gratis speelmodus op campings op de kaart.

Maar deze muzikale minigame is meer dan alleen een leuke afleiding. Tchia kan speciale liedjes leren van uitdagingen op het gebied van het stapelen van rotsen, en elk nummer geeft Tchia nieuwe vaardigheden in de game-omgeving. Tijdens het verkennen van een onderwatergrot kan Tchia bijvoorbeeld stenen stapelen om een ​​liedje te leren dat hem tijdens het zwemmen onbeperkte luchtbellen geeft.

Het enige nadeel van de ukulele voor mij was de moeilijkheid op pc. De muis precies in het akkoordwiel bewegen om op het juiste moment de juiste noten te klikken, is een worsteling, vooral als de muziek snel is. Ik kan me voorstellen dat het eenvoudiger en intuïtiever is met een joystick en knoppen. Toch, na het verlagen van de muisgevoeligheid in de spelinstellingen en wat meer oefenen, snapte ik het. Het is gewoon een steilere leercurve op pc dan ik zou verwachten op console.

Een meeslepend tropisch paradijs

De verbluffende graphics van Tchia zijn een ode aan het tropische landschap van Nieuw-Caledonië.
Bron afbeelding: Awaceb

De oprichters van indiegame-ontwikkelaar Awaceb komen uit de eilandstaat Nieuw-Caledonië in de Stille Oceaan, in de buurt van Australië en Nieuw-Zeeland. De karakters van Tchia, de muziek, folklore, en de monumenten zijn een eerbetoon aan de mensen en cultuur van Nieuw-Caledonië. De makers van de game hebben de cultuur van hun thuisland overgenomen en er een universeel betekenisvol verhaal van gemaakt waar spelers over de hele wereld van kunnen genieten.

Alle personages in Tchia worden volledig vertolkt door Nieuw-Caledoniërs in het Frans en Drehu met ondertitels in het Engels en tien andere talen, waardoor een ongelooflijk meeslepende culturele ervaring ontstaat. Veel van het landschap van de game is afkomstig van echte oriëntatiepunten en de ontwikkelaars hebben zelfs enkele natuurlijke geluidseffecten uit Nieuw-Caledonië toegevoegd. De oprichters van Awaceb wilden dat Tchia een liefdesbrief aan hun vaderland zou zijn, en dat is ze absoluut gelukt.

Tchia is een van de beste indiegames die ik in lange tijd in handen heb gekregen. Het levendige landschap in de open wereld biedt bijna onbeperkte mogelijkheden voor verkenning en belooft uren en uren gameplay.De Soul Jump-functie voegt een volledig originele manier toe om met de gamewereld om te gaan, waardoor het soort meeslepende ervaring wordt gecreëerd die je gewend bent van een grote gamestudio.

Ondanks wat vertraging in het ontwikkelingsproces, lijkt Tchia het wachten meer dan waard. Ik ben verheugd om in de volledige versie te duiken wanneer deze eerder dit jaar wordt uitgebracht om te zien hoe het verhaal zich ontvouwt.



Source link

By lcqfv

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *