Toen HBO voor het eerst werd geïntroduceerd De laatste van ons serie, waren er veel gemengde gevoelens rond deze nieuwste videogame-aanpassing. Terwijl sommigen dachten dat de karakters leek in niets op hun originele versies, anderen waren geïntrigeerd door de unieke weergave van de geliefde franchise. Wat mij betreft, ben ik geneigd dit soort aanpassingen met een open geest te benaderen.

Vanaf de allereerste aflevering overtrof de tv-serie The Last of Us mijn verwachtingen met zijn uitstekende acteerprestaties, aangrijpende verhaallijn en adembenemende beelden. Zelfs als een levenslange fan van de show (ik schreef er zelfs een overdreven positieve recensie over in mijn universiteitsdagboek), werd ik volledig weggeblazen door HBO’s interpretatie van het universum.

Net als de videogame volgt de show de reis van Joel Miller (Pedro Pascal) en Elly Williams (Bella Ramsey) terwijl ze gevaarlijke gebieden doorkruisen vol met zombieachtige wezens en gewelddadige overvallers. Maar wat het onderscheidt, is de manier waarop het het universum verder uitbreidt door ons dieper inzicht te geven in korte momenten in het spel. De eerste scène geeft kijkers bijvoorbeeld aanvullende informatie over het schimmelvirus dat de epidemie veroorzaakte, waardoor het mogelijk is om de infectie beter te begrijpen.

Hoewel het begin een andere weg insloeg, heb ik genoten van de schermtijd van Joel’s dochter, Sara (Nico Parker), komt in de eerste aflevering. Natuurlijk, het is kort, maar het geeft ons nog steeds voldoende tijd om haar te leren kennen, wat het vervolg des te tragischer maakt. Bovendien is de weergave van het personage door Nico Parker redelijk geloofwaardig en maakte hij zijn aanwezigheid in zo’n korte tijd bekend.

Sara Molenaar
Bron afbeelding: Shane Harvey/HBO

Zodra het allemaal begint te werken, geeft de cinematografie je bijna het gevoel dat je het spel speelt, vooral met het first-person cameraperspectief in Tommy’s (Gabriel Luna) auto. Op dit moment is het optreden van Pascal en Parker absoluut hartverscheurend om te zien, en oude fans zullen ongetwijfeld weer willen huilen.

Naast de hoofdcast, de besmet zijn net zo angstaanjagend als de originele aanpassing. Van hun bewegingen tot de beelden, de angstfactor van The Last of Us zorgt ervoor dat je op het puntje van je stoel zit, samen met de angst van het geschreeuw dat de horrorlook en toon verhoogt.

Pas na de sprong van 20 jaar beginnen we eindelijk aan het verraderlijke avontuur van Joel terwijl hij op een missie gaat met Tess (Anna Torv) om Ellie, de enige bekende persoon die een beet overleeft, te smokkelen om het af te leveren bij de vuurvliegjes. Ondertussen kunnen we een glimp opvangen van een echte dystopische omgeving uit de games, met beschadigde gebouwen en een strikte militaire basis bewaakt door soldaten. Bovendien kunnen fans in verschillende scènes een bekende soundtrack horen, waar je kunt luisteren naar de kenmerkende gitaarmelodie van de Argentijnse componist Gustavo Santaolalla waar de franchise zo bekend om staat.

Toen ik Ellie voorstelde, was ik in de eerste minuten al onder de indruk van de dialoog van het personage en het optreden van Bella Ramsey. Of het nu haar subtiele manieren zijn of haar sarcastische opmerkingen, zo had ik me Ellie voorgesteld: een opstandig kind dat zegt wat ze denkt en doet wat ze wil. Bovendien deden zijn interacties met Joel me bijna dubbel kijken om te zien of ik het spel aan het spelen was, vooral wanneer ze vertrouwde gesprekken opnieuw bedenken die echt hun unieke band laten zien.

Sleutelscène in The Last of Us
Bron afbeelding: HBO

Wat ik het leukste vind aan de The Last of Us-show, is hoe het kritieke momenten uit de originele aflevering combineert met geheel nieuwe scènes die het verhaal nog steeds bij elkaar houden. Dat gezegd hebbende, hoewel het het verhaal van de game volgt, is het niet zover dat het ronduit kopieert en plakt. Aan de andere kant hebben de momenten die niet in het origineel zaten me nooit doen afvragen waarom HBO van richting veranderde, omdat het helpt bij het tempo en ons meer over de personages laat leren.

Met het debuut van de tv-serie The Last of Us kijk ik uit naar meer afleveringen in de toekomst en ik kan niet wachten om te zien wat er daarna gebeurt, ook al heb ik de game al uitgespeeld. Er is iets verfrissends aan het zien van deze bekende videogame personages en instellingen op de juiste manier tot leven gebracht, terwijl fans worden geboeid met authentieke maar enigszins aangepaste verhaallijnen. De eerste aflevering legt de lat absoluut hoger als eerbetoon aan het origineel en zal de komende weken ongetwijfeld nieuwkomers in de franchise brengen, wat fenomenaal is om te zien.



Source link

By lcqfv

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

}