Er is veel geschreven over de veranderende rol van de Verenigde Staten als wereldmacht. President Joe Biden en zijn regering hebben herhaalde uitspraken gedaan over het terugwinnen van Amerika’s positie als leider van de “vrije wereld” en promotor van democratie. Dit gebeurde te midden van groeiende autoritaire tendensen over de hele wereld, deels als gevolg van de toegenomen invloed van landen als Rusland en China.

Maar één facet van het buitenlands beleid en de grootse strategie van de VS lijkt onaangetast te blijven door deze hernieuwde poging om democratie te bevorderen: de Amerikaanse benadering van de Arabische wereld.

De regering-Biden lijkt net zo lauw te zijn over democratie in de regio als haar voorgangers. Hoewel hij het belang van democratie in zijn buitenlands beleid benadrukte, deed hij dat in essentie weigeren mensenrechtenschenders in het Midden-Oosten ter verantwoording roepen – zelfs als het Amerikaanse burgers treft.

Wat betreft de kwestie Palestina, een andere belangrijke kwestie voor Arabische naties en rechtstreeks verband houdend met democratie, is de regering-Biden bovendien niet van koers veranderd. Hij blijft de Israëlische regering steunen, haar bezetting en apartheid, en haar regionaal beleid dat lokale democratische bewegingen ondermijnt. Erger nog, ondanks zijn kritiek op de Trump-regering, lijkt Biden een enthousiaste aanhanger te zijn van zijn rampzalige concessies aan Israël.

De Amerikaanse ambassade in Jeruzalem blijft en zal blijven uitbreiden op gestolen Palestijns land. Uitspraken van “diepe bezorgdheid” over elke nieuwe uiting van het Israëlische fascisme op dit moment wekken weinig meer op dan de verwachte spot. Wat nog belangrijker is, de Verenigde Staten blijven aandringen op een uitbreiding van de Abraham-akkoorden, ondanks dat het overduidelijk is dat ze niets meer zijn dan een autoritaire alliantie.

De uitzondering in het Midden-Oosten op de Amerikaanse democratiebevorderende strategie blijft bestaan, en er lijkt weinig animo te zijn onder Amerikaanse beleidsmakers om dezelfde ideeën van een duurzame wereldorde toe te passen op deze onrustige regio.

In de Arabische wereld zelf blijft dit niet onopgemerkt. Leiders begrijpen nu volledig de grenzen van een sterke afhankelijkheid van hun partnerschap met de Verenigde Staten. In Washington was er veel consternatie en gescheurde kleding toen Saudi-Arabië zijn afstemming met China demonstreerde over een verscheidenheid aan politieke kwesties. Israëlische politici hebben ook interesse getoond in betere betrekkingen met Moskouondanks Amerikaanse neerbuigingen over de kwestie Palestina.

De burgers van de regio zijn zich ook bewust van het mislukken van de Amerikaanse strategie en de flagrante hypocrisie. Ze geloven niet dat de Verenigde Staten een bolwerk vormen tegen autoritaire krachten. Dit blijkt uit de resultaten van de achtste index van Arabische opinie, uitgevoerd door het Arab Center Washington DC in 14 Arabische landen.

Volgens het eerder deze maand uitgebrachte onderzoeksrapport is het percentage Arabieren dat denkt dat democratie het beste bestuurssysteem voor hun land is, gestegen van 67% in 2011 tot 72% in 2022. Maar dat betekent niet dat ze een rol zien voor de Verenigde Staten om de regio te helpen bij het bereiken van democratische ontwikkeling.

Ongeveer 78% ziet de Verenigde Staten als de grootste bron van dreiging en instabiliteit in de regio. Aan de andere kant denkt 57% aan Iran in deze termen en 57% aan Rusland. Dit ondanks het door Iran gesteunde harde optreden tegen de Tishrin-revolutie in Irak in 2019-2020 en zijn destabiliserende rol in de regio en de Russische bombardementen op burgers in Syrië in de afgelopen zeven jaar.

Amerikaanse beleidsmakers zouden moeten nadenken over wat die cijfers impliceren. De reputatie van de Verenigde Staten is zo slecht en synoniem aan hypocrisie dat Arabische respondenten acteurs als Iran en Rusland minder bedreigend vinden. Maar misschien nog erger is hoe deze opvattingen zijn gecementeerd door generaties Arabische burgers.

Degenen die getuige waren van of deelnamen aan de Arabische lente, internaliseerden hun teleurstelling over de houding van de VS, die alleen in retoriek pro-democratie was en in werkelijkheid autoritarisme steunde.

Tegenwoordig heeft een nieuwe generatie Arabieren, die blijk hebben gegeven van hun eigen vermogen tot politieke mobilisatie, dezelfde opvattingen. De Verenigde Staten hebben een beleid gehandhaafd dat vijandig staat tegenover pro-democratische krachten in de regio, of het nu gaat om het ondersteunen van regimes die transnationale repressie mogelijk maken of het ondersteunen van de Israëlische onderdrukking van Palestijnen.

De Arabische wereld wordt nog steeds geplaagd door conflicten, Arabische regimes slagen er grotendeels niet in om basisdiensten te leveren en rechten te garanderen, en Arabische burgers zien begrijpelijkerwijs geen voordeel in Amerikaans leiderschap op het wereldtoneel. Een dergelijke alomtegenwoordige houding kan niet alleen de belangen van de VS in de regio ondermijnen, maar vormt ook een risico voor het internationale systeem als geheel.

Naarmate de Amerikaanse legitimiteit verslechtert, ontstaat er een vacuüm voor andere mogendheden – zoals Rusland en China – om hun antidemocratische belangen en ideologieën te bevorderen, zowel in de Arabische wereld als over de hele wereld. Bovendien wordt het vooruitzicht van democratie minder aantrekkelijk voor naties wanneer de belangrijkste voorstander van een dergelijk idee in de wereld, de Verenigde Staten, wordt gezien als een huichelaar. En naarmate de democratie zich terugtrekt, is dit een slecht voorteken voor het niveau van geweld, conflict en instabiliteit dat we in de toekomst zullen zien.

De afgelopen 12 jaar van autoritaire verspreiding, vluchtelingen en sektarische conflicten hadden ons moeten leren dat instabiliteit in de Arabische wereld overal ter wereld kan weergalmen. Maar het Amerikaanse establishment is doorgegaan met het afwassen van zijn rol in het Midden-Oosten terwijl het probeerde het te stabiliseren op wankele fundamenten – door autoritaire regimes en praktijken toe te laten en de status quo in de geëscaleerde conflicten in de regio te handhaven.

De resultaten van de Arab Opinion Index zouden voor Washington een wake-up call moeten zijn dat er in het Midden-Oosten geen uitzonderingen mogen zijn op het Amerikaanse beleid inzake mondiale veiligheid en welvaart.

De meningen in dit artikel zijn die van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de redactionele positie van Al Jazeera.

movies abilene tx
movies about pele
adam sandler movies
action movies
at the movies near me
at the movies 2021
a christmas movies
about marvel movies
about horror movies
about comedy movies
at the movies 2022
movies based on true stories
movies based on books
movies by dan schneider
movies by paul feig
movies by ang lee
movies billings mt
movies baton rouge
movies boise
movies boston
best movies on netflix
best movies
best horror movies
best movies 2021
brad pitt movies
barbie movies
best movies on amazon prime
best comedy movies
batman movies
bollywood movies

By lcqfv

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *